មន្ទីរពេទ្យមិត្តភាពខ្មែរ-សូវៀតសម្លាប់ប៉ាខ្ញុំ!
30-January-2024 / ព័ត៌មានជាតិ
ភ្នំពេញ៖ខាងលើនេះជាចំណងជើងដ៏ចុកចាប់របស់គណនីយ៍ហ្វេសប៊ុកឈ្មោះsreypich thouដែលបានសសេរថា៖តើមានបងប្អូនខ្មែរប៉ុន្មាននាក់ទៀតដែលត្រូវជួបរឿងបែបនេះ?កាលពីម៉ោង ២ទាបភ្លឺថ្ងៃទី ២៦ ខែមករា ប៉ាខ្ញុំមានអាការៈសន្លប់បាត់បង់ស្មារតី ខ្ញុំនឹងម៉ាក់បានដឹកប៉ាមក មន្ទីរពេទ្យមិត្តភាពខ្មែរ-សូវៀត (ពេទ្យរុស្សី) មន្ទីរពេទ្យមិនមានក្រុមការងារគ្រាប់គ្រាន់សម្រាប់លើកប៉ាខ្ញុំទេ ដោយទុកប៉ាខ្ញុំចោលតម្រូវខ្ញុំបង់ប្រាក់មុនដោយចំណាយពេលជាង40នាទី បន្ទាប់ពីខ្ញុំចំណាយពេលបង់ប្រាក់ហេីយពួកខ្ញុំ និងប៉ាខ្ញុំត្រូវចាំគេcallដាស់ពេទ្យស្កែន នឹងតម្រូវអោយបង់ប្រាក់មុនស្កែនម្តងទៀត។ បន្ទាប់មកពីថត គេអូសប៉ាទៅថតស្កែន១កន្លែងទៀតដោយក្រុមតែ១នាក់គត់ រឿងដដែលកើតឡើងនៅពេលដល់បន្ទប់ស្កែនគេត្រូវចំណាយពេលcallដាស់ពេទ្យម្តងទៀត។
មិនមានការបឋមត្រឹមត្រូវចំពោះប៉ាខ្ញុំឡើយ គាត់ត្រូវសន្លប់ពីម៉ោង២រហូតដល់ម៉ោង៤:៣០ ដោយលទ្ធផលបង្ហាញថាប៉ាខ្ញុំត្រូវដាច់សរសៃរក្នុងខួរក្បាល ខាងពេទ្យក៏ប្រាប់ខ្ញុំនឹងម៉ាក់ថា ប៉ាខ្ញុំមិនអាចសង្គ្រោះបានទៀតទេ។រឿងដែលហួសចិត្តជានេះទៅទៀត នៅពេលដែលខ្ញុំពេទ្យយកប៉ាចេញទៅព្យាបាលបន្ត នៅវៀតណាមខាងឡានសាមុយពេទ្យរ៉ុស្សីបានស្កាក់ឡានសាមុយដែលមកយកប៉ាខ្ញុំ ដោយមិនអោយចូល ដោយនិយាយថាមន្ទីរពេទ្យ មិនអនុញ្ញាតអោយឡានខាងក្រៅដឹកអ្នកជំងឺចេញទេ ទាំងដែលខ្ញុំផ្តិតមេដៃ សុំអនុញ្ញាតយកប៉ាចេញព្យាបាលទៅជាមួយហេីយក៏ដោយ។ មិនមែនខ្ញុំមិនចង់យកឡានសាមុយខាងពេទ្យរ៉ុស្សីទេ តែតម្លៃខាងគាត់គឺគុណនឹង២ធៀបនឹងឡានសាមុយពេទ្យខាងក្រៅ លេីសពីនោះទៅទៀតគាត់បាននិយាយមកកាន់ពួកខ្ញុំថា “នរណាអនុញ្ញាតអោយបងចេញ? ពេទ្យមួយណា? ឈ្មោះអី? ចំពោះតម្លៃអ្នកអែងមានតថ្លៃពួកខ្ញុំហេីយរឺនៅ?” ទាំងដែលប៉ាខ្ញុំជិតអត់ពេលទៅ រហូតដល់ម៉ោង៨ព្រឹកទេីបពួកខ្ញុំអាចដោះស្រាយដឹកប៉ាចេញបាន តែគ្រប់យ៉ាងហួសពេលបាត់ទៅហេីយ!ក្នុងនាមនាងខ្ញុំជាក្រុមគ្រួសារសពសូមអំពាវនាវអោយរដ្ឋាភិបាលរកយុត្តិធម៍ ក៏ដូចជាមានវិធានការណ៍ចំពោះករណីនេះផង ។ប្រភពហ្វេសប៊ុកsreypich thou។
សូមបញ្ជាក់ថាករណីយ៍នេះខាងមន្ទីរពេទ្យចេញការបំភ្លឺហើយតែវាដូចជាមិនឡូស៊ិកសោះ!។ការបំភ្លឺនេះមានហ្វេសប៊ុកឈ្មោះkham Phouryបានបញ្ចេញមតិថា៖ក្រសួងសុខាភិបាល គួរឈរខាងពលរដ្ឋ ហេីយស៊ើបអង្កេតអោយបានច្បាស់លាស់លេីករណីនានាដែលពលរដ្ឋបានស្នេីសុំអោយជួយ។ការផ្តល់នូវយុត្តិធម៌ដល់គ្រួសារជនរងគ្រោះ ការកែលម្អស្ថាប័នសុខភាពខ្មែរឡេីងវិញ អាចស្តាប់សំឡេងពេលរដ្ឋខ្លះបាន។ អ្នកជួបទេីបយល់ពីអារម្មណ៍ឈឺចាប់ ខ្ញុំខ្លួនឯងក៏ធ្លាប់ជួបដែរ។
សម្រាប់គ្រួសារជនរងគ្រោះវិញបានតបវិញថា៖លិខិតបកស្រាយមួយសន្លឹក ដែលបានការពារខ្លួនឯង គឺជាការដុតកំហឹងដល់គ្រួសារជនរងគ្រោះទៅវិញទេ ការទទួលស្គាល់ហេតុការណ៍ពិត ដាក់វិន័យដល់មន្ត្រីខ្លួនដែលធ្វេីខុស ការបកស្រាយដោយទទួលយកទាំងខុស និងត្រូវ ទើបជាការជួសជុលផ្លូវចិត្តដល់គ្រួសាររងគ្រោះពិតប្រាកដ។ ក្នុងនាមខ្ញុំជាក្រុមគ្រួសារសព ក៏ដូចជាប្រជាជនខ្មែរម្នាក់ក្នុងចំណោមរាប់ម៉ឺននាក់អ្នកដែលជួបរឿងនេះ ពិតជាមានការឈឺចាប់ណាស់។ ស្ថាប័ននៅតែគាំទ្រ បុគ្គលិកនិងកត្តិយសស្ថាប័នខ្លួនជាជាងទទួលយកការពិត មិនឃើញទទួលស្គាល់ហើយយកមកកែតម្រូវ ព្រោះការតែការមានះនេះហេីយ ទេីបបងប្អូនអស់ជំនឿចិត្ត និងមានជនរងគ្រោះច្រេីនបែបនេះ (បេីទោះបីមានការសង្គ្រោះច្រើន ក៏ប្រជាជនដែលត្រូវរងគ្រោះក៏មិនតិចដែរ)។
ចំណុចគោលរួមដែលនាងខ្ញុំបានលើកឡើងគឺទៅលើ។:•គ្មានអ្នកប្រចាំការគ្រាប់គ្រាន់ មានការយឺតយ៉ាវក្នុងការបញ្ជូនអ្នកជំងឺទៅបន្ទប់សង្គ្រោះបន្ទាន់។•ត្រូវរង់ចាំពេទ្យខលដាស់គ្នា (lack of communication)
•រឿងបង់លុយមុន ហេីយនៅតែបានទាន់យកទៅស្កែន។•មិនមានការសង្គ្រោះបឋមត្រឹមត្រូវនិងការយកចិត្តទុកដាក់ ទុកទាល់តែប៉ារកខ្យល់។•រឿងឡានសាមុយទារលុយ និងស្កាក់មិនអោយយកទៅក្រៅនិងប្រេីពាក្យពេជ្យខ្វះក្រមសុជីវៈធម៌ (រួមទាំងមានវីឌីអូភស្តុតាង)។ឯណាការបកស្រាយលើចំណុចទាំងនេះ?តើមានវិធីសាស្ត្រណាដែលល្អជាងការបកស្រាយជាងការបកស្រាយបំភ្លឺទេ? ឬក៏ត្រូវអោយមានករណីនេះបន្តកើតមានឡើងលើប្រជាពលរដ្ឋផ្សេងៗទៀត?។
សូមបញ្ជាក់ថាករណីយ៍មួយនេះវាមិនមែនជាលើកទីមួយទេដែលមន្ទីរពេទ្យរដ្ឋខ្មែរយើងបង្កឲ្យមានការថ្នាំងថ្នាក់ដល់ប្រជាពលរដ្ឋពីអំពីការផ្តល់សេវា។សង្ឃឺមថាលោករដ្ឋមន្ត្រីក្រសួងសុខាភិបាលថ្មីនៃរាជរដ្ឋាភិបាលអាណត្តិទី៧នេះធ្វើការស៊ើបអង្កេតនិងកែទម្រង់ឲ្យបានល្អផង។ប្រជាពលរដ្ឋលោកមិនមែនរិះគន់ថាចំណាយសេវាសម្រាប់ពេទ្យនោះទេតែរិះគន់ទាំងឈឺចាប់ព្រោះថាចាយលុយហើយខាងពេទ្យមិនបានផ្តល់សេវាជូនគាត់មកវិញបានល្អ!៕
